Tο 1981 θέλαμε απεγνωσμένα να φύγει η κακιά Δεξιά να έρθει ο καλός σοσιαλισμός και ψηφίζαμε Αντρέα με χέρια και με πόδια. Μερικά χρόνια μετά δεν μας έκανε ο Αντρέας, πολλά σκάνδαλα είχαν γίνει, είχαμε την ανάγκη για κάθαρση, να φύγουν αυτοί να έρθουν άλλοι, και βρεθήκαμε να συγκυβερνά η Δεξιά με το ΚΚΕ.

Η δεκαετία του ’90 χαρακτηρίζεται από πολιτική αφασία, καθότι έχουμε να ασχοληθούμε με το lifestyle, η πολιτική δεν μας λέει κάτι και ζούμε τον μύθο μας. Ο Σημίτης ψηφίζεται το 2000 κυρίως για να μας εκσυγχρονίσει, το 2004 ο Καραμανλής ψηφίζεται για να επανιδρύσει το κράτος, και ο Γιώργος Παπανδρέου ψηφίζεται το 2009, γιατί δεν μπορούμε άλλο Καραμανλή, θέλουμε κάτι πιο σοσιαλιστικό, πιο πράσινη ανάπτυξη, πιο μεταρρυθμιστικό. Ως μεταρρύθμιση φέρνει το Μνημόνιο και το ΔΝΤ και οι Ελληνες ψηφίζουν πάλι Ν.Δ. το 2012.

Αγανακτισμένοι και με τη συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ ψηφίζουν το 2015 την ελπίδα που έρχεται. Αντί να έρθει η ελπίδα, έρχεται η τρελοπαρέα της πενθήμερης και διαλύει το σύμπαν. Απηυδισμένοι τώρα οι Ελληνες θα ψηφίσουν τον επόμενο, στον οποίο έχουν εναποθέσει όλες τους τις ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο. Ενα αύριο που για τον καθένα έχει άλλο νόημα.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://diesy.gr/pathos-kai-lathos/