Οι τουρκικές δυνάμεις ενδέχεται να προελάσουν στη Συρία με την αλαζονεία όπως ο Κόκκινος Στρατός εισέβαλε στο Αφγανιστάν ή οι Ηνωμένες Πολιτείες μπήκαν στο Βιετνάμ. Όπως και η Μόσχα και η Ουάσιγκτον έμαθαν, η είσοδος ήταν πολύ πιο εύκολη από την έξοδο», αναφέρει σε ανάλυσή του ο Michael Rubin του American Enterprise Institute.

Σε άρθρο του στο National Interest, εκφράζει την εκτίμηση πως ο Ερντογάν μπορεί να πιστεύει πως ένα κτύπημα κατά των Κούρδων και η κατάσχεση του πετρελαίου τους είναι μια νίκη για την Τουρκία, ωστόσο αυτό είναι λάθος. «Απλά ανοίγει την πόρτα για έναν πόλεμο καταστροφής που η Τουρκία δεν μπορεί να αντέξει και που τελικά θα μπορούσε να χάσει», αναφέρει.

«Ο Ερντογάν μπορεί να είναι αισιόδοξος, αλλά θα μπορούσε να πέσει σε μια παγίδα. Τα τουρκικά drones μπορoύν να της προσδώσουν ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα σε βουνά και αγροτικές περιοχές, αλλά μπορεί να έχουν λιγότερη χρησιμότητα στις πόλεις της βόρειας Συρίας», αναφέρει ο Rubin προσθέτοντας «Οι Κούρδοι έχουν μεγάλη εμπειρία μάχης επί του εδάφους. Εν τω μεταξύ, οι πρόσφατες πολιτικές εκκαθαρίσεις του Ερντογάν από τις ένοπλες δυνάμεις κάνουν τον τουρκικό στρατό σκιά του εαυτού τους. Με τους Κούρδους αντάρτες που εισέρχονται οικειοθελώς στη Συρία κατόπιν αιτήματος της Τουρκίας στο πλαίσιο της προηγούμενης ειρηνευτικής συμφωνίας, οι Κούρδοι της Συρίας δεν έχουν απλώς τόπο να πάνε. Πριν από έναν αιώνα, οι τουρκικές δυνάμεις έσφαξαν τους Αρμένιους, μεταφέροντάς τους στην έρημο μέχρι τους θανάτους και οι Κούρδοι αρνούνται να είναι η συνέχεια. Η τουρκική εισβολή και η εθνοκάθαρση – ο δηλωμένος σκοπός της Τουρκίας είναι να εγκατασταθούν μερικά εκατομμύρια Αράβων στην περιοχή – θα προκαλέσει εξέγερση στη βορειοανατολική Συρία και την Τουρκία».

«Ακόμη και αν ο τουρκικός στρατός έχει αρχικά κέρδη, το μεγαλύτερο λάθος του Ερντογάν μπορεί να είναι η πεποίθησή του ότι ένας αγώνας μεταξύ Τουρκίας και Συριακών Κούρδων θα παραμείνει περιορισμένος σε αυτό», σημειώνει μεταξύ άλλων.