Αυτές τις ημέρες δημοτικά συμβούλια και Δήμαρχοι σε όλη την Ελλάδα βγάζουν ανακοινώσεις ενάντια στην εγκατάσταση μεταναστών στις περιοχές τους. Οι κάτοικοι τους πιέζουν κι’ αυτοί αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο. Ενώ λένε ότι στην πραγματικότητα δεν περνά από το χέρι τους, καθώς είναι απόφαση της κυβέρνησης. Δεν γνωρίζουμε εάν όντως το κάνουν με σκοπό να εμποδίσουν την εγκατάσταση ή εάν το κάνουν απλά για να μην χάσουν τα ερείσματα τους με τους ψηφοφόρους τους! Αυτό μόνον οι ίδιοι το ξέρουν! Έχουμε όμως και το πρώτο επιτυχημένο υπόδειγμα κοινοτικής αντίστασης στον εποικισμό. Την περίπτωση των Βρασνών.
Οι κάτοικοι των Βρασνών όλη την νύχτα έστηναν μπλόκα σε κάθε δρόμο, προκειμένου να μην περάσουν στην περιοχή τους τα πούλμαν με τους εισβολείς. Και ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΑΝ.
Οι κάτοικοι των Βρασνών κατάφεραν επίσης να πιέσουν αρκετά τους ξενοδόχους, ώστε να ΜΗΝ δεχτούν να φιλοξενήσουν τους εποίκους. Οι κάτοικοι των Βρασνών μίλησαν ξεκάθαρα για εποικισμό και για τους κινδύνους που διατρέχει η σωματική τους ακεραιότητα. ΔΕΝ φοβήθηκαν να μην τους πει κανείς ρατσιστές και φασίστες.


Ας πάρουμε όλοι παράδειγμα από τους κάτοικους των Βρασνών.

Όσο για τα Βρασνά; Την κοινότητα; Διαβάστε τι γράφει ένας άνθρωπος που τα γνωρίζει!

Τα Βρασνά τα επισκέπτομαι κάθε χρόνο.

Είναι ένα ημιορεινό χωριουδάκι με το επίνειο του, με συμπαθητική αμμουδιά και θάλασσα, λίγο απόκεντρο από την πολυκοσμία της Ασπροβάλτας.

Πέρισυ το ’18, οι τελευταίες βροχές του χειμώνα προυκάλεσαν πλημμύρα η οποία κατέστρεψε σε πολύ μεγάλο βαθμό σπίτια και τουριστικές εγκαταστάσεις, φτάνει να φανταστείτε πως ακόμα και η παραλία τους, “κόπηκε” από τα τεράστια αυλάκια του νερού που κατέβηκε από τα Κερδύλια. Κι όμως το καλοκαίρι, παρά τις αντιξοότητες της εποχής μας, το χωριό όπως και η παραλία του ήταν σε πολύ καλή κατάσταση, χάρη στην αυτοοργάνωση του χωριού. Πότε βρήκαν εκσκαφείς, μηχανήματα, ποτέ καθάρισαν τα μπάζα, πότε νοικοκυρεύτηκαν είναι απορίας και θαυμασμού άξιον.

Οι οργανωμένες και ενωμένες κοινότητες δείχνουν αξιοθαύμαστη αντοχή απέναντι σε κάθε κίνδυνο που ελλοχεύει και σε κάθε εμπόδιο προς την επιβιωσή τους.

Σαν το χθεσινοβραδυνό για παράδειγμα. Αυτή η συνοχή, αλλά και η αντοχή που προκύπτει εξ αυτής, όταν εφαρμοστεί το “μπόλιασμα”, η “ενσωμάτωση”, ο πολυπολιτισμός και άλλα τέτοια δημοκρατικά, πάει περίπατο. Ξαφνικά δίπλα σου δεν μένει η Τασία και ο Στάθης που μεγαλώσατε μαζί στον ίδιο τόπο, αλλά ο Αλή και ο Ραχμάν. Και φυσικά δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για τον τόπο, ούτε αποτελούν συνδετικά μόρια της κοινωνίας αυτής. Πλέον η οργάνωση υποπίπτει σε οικογενειακό επίπεδο, με το λίγο μεγαλύτερο κοινωνικό κύτταρο την τοπική κοινωνία να αποδομείται.

Άτομο<οικογένεια<τοπική κοινωνία<ευρύτερη κοινωνία<Έθνος.

Αυτή είναι η φυσική τάξη των κοινωνικών κυττάρων. Όταν σπάσουν, δεν υπάρχει ούτε αλληλεγγύη, ούτε κοινωνική ειρήνη. Μόνο χάος, καταστροφή και επιβολή της τυραννικής εξουσίας άνευ δυνατότητας αντίστασης.

Θα είμαι και φέτος στα Βρασνά για να στηρίξω το χωριό με το ελάχιστο βοήθημα μου ως επισκέπτης και αν μου δοθεί ευκαιρία να πω και πολλά εύγε από κοντά γι’ αυτό που διαφύλαξαν χθες βράδυ.