Via Penny Kondea
Ήταν Μάιος του 2011, όταν ο Μανώλης Καντάρης βγήκε από το σπίτι του στην οδό Ηπείρου για να πάει να πάρει το αμάξι του και να πάει την εγκυμονούσα γυναίκα του στο μαιευτήριο.

Δύο λaθρομετανάστες, ένας Αφγανός και ένας Πακιστανός, τον δολοφόνησαν εν ψυχρώ για να του κλέψουν την κάμερα (στην απολογία τους ισχυρίστηκαν ότι αφού τον έσφαξαν, πήγαν για ύπνο). Μια ανείπωτη τραγωδία που όλοι ξέχασαν.

Κανένας αριστερός άπλuτoς δεν απαίτησε η οδός Ηπείρου να μετονομαστεί σε οδό Καντάρη, κανένας δήμαρχος δε βγήκε να δηλώσει ότι πρέπει να χτιστεί μνημείο, καμία συγκέντρωση δεν έγινε ως ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στην εισαγόμενη εγκληματικότητα. Βλέπετε, το θύμα δεν ήταν οροθετικός και μέλος κάποιας ΛOAΤ κοινότητας. Αντιθέτως, ήταν το θύμα του αντίστροφου ρατσισμού, αυτού που προέρχεται από τους λαθρομετανάστες κατά των Ελλήνων, αλλά ουδείς τολμά να θίξει.
“Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί..”