Αίσθηση προκαλεί δημοσίευμα της περασμένης εβδομάδος του Gatestone Institute, που δίνει συνέχεια στη θεωρία ότι ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Τζέφρεϊ Πάιατ δεν είναι εναρμονισμένος με την πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ. Το Gatestone Institute είναι ένα συντηρητικό, φιλικά προσκείμενο προς την κυβέρνηση Τραμπ ίδρυμα, με μεγάλο κύρος στο Λευκό Οίκο, καθώς ο τ. Πρόεδρός του, Τζον Μπόλτον, είναι εδώ και ένα χρόνο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Ντόναλντ Τραμπ.

Παραθέτουμε το άρθρο της Μαρίας Πολυζωίδου, μεταφρασμένο στα ελληνικά:

Είναι ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα ένας αξιόπιστος κοινωνός της πολιτικής της κυβέρνησης Τραμπ;

Μία πρόσφατη ομιλία του πρέσβεως των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Τζέφρει Πάιατ σήμανε συναγερμό για τους Έλληνες αξιωματούχους και τα ΜΜΕ ως προς την αμερικανική πολιτική.

Σε ομιλία του προς την 7η Ετήσια Διάσκεψη της Σχολής Ικάρων, στις 15 Μαΐου, o Πάιατ υπογράμμισε την ισχυρή υποστήριξη της Αμερικής στη μακροχρόνια συμμαχία της με την Ελλάδα. Φάνηκε ωστόσο, να υπονοεί ότι το State Department θα πιέζει την Αθήνα και την Κύπρο να υποχωρήσουν στις διεκδικήσεις της Άγκυρας για δικαιώματα γεώτρησης στο Αιγαίο.

Ο πρώτος υπαινιγμός που έδειξε ότι ο Πάιατ – διορισμένος από την κυβέρνηση Ομπάμα – ήταν έτοιμος να πει κάτι δυσάρεστο για τους Έλληνες ήταν ακούστηκε στις εισαγωγικές του παρατηρήσεις:

«…ένας από τους λόγους που μου αρέσει να μιλάω σε στρατιωτικά ακροατήρια, όπως είναι αυτό, είναι ότι πάντα με βάζετε σε δοκιμασία με την ευθύτητά σας. Το γεγονός είναι ότι οι στρατιωτικοί τείνουν να λειτουργούν με με τη σαφήνεια και την ειλικρίνεια του άσπρο-μαύρο, την ώρα που εμείς, οι διπλωμάτες μας δουλεύουμε σε αποχρώσεις του γκρίζου.»

Δεδομένου του τι είπε ο Πάιατ κατά τη διάρκεια της περιόδου ερωτήσεων, που ακολούθησε τη διάλεξη, το σχόλιό του «αποχρώσεις του γκρίζου» πήρε μια πιο δυσοίωνη έννοια.

Όταν ρωτήθηκε από ένα μέλος του ακροατηρίου για την πολιτική των ΗΠΑ έναντι των τουρκικών δραστηριοτήτων γεώτρησης στο Αιγαίο, ο Πάιατ απάντησε:

«… Οι Ηνωμένες Πολιτείες έδωσαν μεγάλη προσοχή στην αναδυόμενη τριμερή σχέση μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, γεγονός που αντανακλά την αναγνώρισή μας ότι η Ανατολική Μεσόγειος έχει επανέλθει ως ζώνη μεγάλου ανταγωνισμού εξουσίας και ότι η σχέση μας με τους τρεις δημοκρατικούς εταίρους μας είναι ιδιαίτερα σημαντική. Γι ‘αυτό και ο υπουργός Εξωτερικών Πομπέο ταξίδεψε στην Ιερουσαλήμ αυτή την άνοιξη για να συμμετάσχει στην τριμερή συνεδρίαση με τον πρωθυπουργό Τσίπρα και τον πρωθυπουργό Νετανιάχου. Ως προς το συγκεκριμένο ερώτημα σχετικά με την Κυπριακή ΑΟΖ και τις δραστηριότητες γεώτρησης, είδατε την πολύ γρήγορη και σαφή αντίδραση της κυβέρνησής μου μέσω του εκπροσώπου μας στην Ουάσινγκτον, και ειδικότερα, την έμφαση που δίνουμε στην αποφυγή προκλητικών ενεργειών που οδηγούν σε κλιμάκωση.

»Από αυτή την προοπτική … η μακροπρόθεσμη ελπίδα μας είναι ότι τα ενεργειακά ζητήματα στην Ανατολική Μεσόγειο θα πρέπει να γίνουν κινητήριος μοχλός συνεργασίας, αμειβαίου κέρδους και όχι συγκρούσεων. Είναι πολύ σημαντικό από την άποψη αυτή ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πρότεινε ρητά τη δημιουργία λογαριασμού μεσεγγύησης έτσι ώστε όλοι οι πόροι από τις κυπριακές γεωτρήσεις να μοιράζονται ισότιμα ​​μεταξύ των κοινοτήτων.

»Θα ήθελα να σημειώσω επίσης την πολύ ισχυρή υποστήριξη της κυβέρνησής μου για τις προσπάθειες που καταβάλλει η ελληνική κυβέρνηση για την θέσπιση και ανάπτυξη κανόνων μιας κοινής πορείας με την Τουρκία και είναι πολύ σημαντικό ο πρωθυπουργός Τσίπρας να ταξιδέψει στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη. Ο Υπουργός Αποστολάκης και ο Γενικός Γραμματέας Παρασκευόπουλος στο Υπουργείο Εξωτερικών συνεχίζουν να προσφέρουν και να ενθαρρύνουν το διάλογο μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας σχετικά με τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Στο τέλος της ημέρας, η Τουρκία είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ. Θα επιδιώκουμε όλοι να διασφαλίσουμε ότι η σύμμαχος του ΝΑΤΟ παραμένει αγκυροβολημένη στη Δύση, αγκυροβολημένη στα ευρωατλαντικά θεσμικά όργανα, και μάλιστα θα υποστήριζα ότι μεταξύ των 29 κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν σύμμαχο πιο ευθυγραμμισμένο με τη σημασία της παραμονής της Τουρκίας στη Δύση από την Ελλάδα. Έχουμε λοιπόν, μιλήσει με σαφήνεια για την κλιμάκωση αυτών των δραστηριοτήτων γεώτρησης, εστιάζουμε όμως επίσης όχι μόνο στη διακήρυξη της πολιτικής μας, αλλά και στην προσπάθεια να αναδιαμορφώσουμε και να ανακατευθύνουμε αυτά τα ζητήματα με τρόπο που να είναι προς όφελος όλων.»

Η απάντηση του Πάιατ, που τόνισε το διάλογο με την Τουρκία, ερμηνεύτηκε από Έλληνες πολιτικούς και στον Τύπο ως πίεση του Υπουργείου Εξωτερικών προς την Ελλάδα και την Κύπρο να εκχωρήσουν στην Τουρκία κυριαρχικά τους δικαιώματα και φυσικούς τους πόρους. Η φράση «win-win», που χρησιμοποιείται αναφορικά στο αμοιβαίο όφελος, καθώς και η φράση: «Τελικά, η Τουρκία είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ» – ενεργοποίησε φόβους στην Ελλάδα, ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως δόλωμα για να επαναφέρει την Τουρκία στην τροχιά του ΝΑΤΟ. Αυτοί οι φόβοι έχουν ενεργοποιήσει έναν «αντιτραμπισμό» μεταξύ των Ελλήνων εντός Ελλάδος όσο και στα εκατομμυρία Ελληνοαμερικανών του εξωτερικού.

Αυτός ο θυμός ενισχύθηκε περαιτέρω και από τον Έλληνα πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη. Σε δημοσίευμά του στις 9 Ιουνίου στην εφημερίδα «Καθημερινή», ο Σημίτης έγραψε:

«Είναι ενδεικτική η τοποθέτηση του πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, που σε ερωτήσεις σχετικά με ‘τις προκλήσεις της Τουρκίας’ στην κυπριακή ΑΟΖ, ‘σημείωσε την ανάγκη σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο’ και ‘μίλησε για συμφωνίες εξίσου επωφελείς για τα εμπλεκόμενα μέρη’, μία απάντηση που υποδηλώνει πρωτοβουλίες που ίσως δεν θα είναι συμφέρουσες για τη χώρα μας. […] Ο κίνδυνος επεισοδίων με αρνητικές επιπτώσεις θα είναι υπαρκτός, εάν δεν προσπαθήσουμε να βρούμε λύσεις, όχι πάντα ευχάριστες ίσως, αλλά που κατοχυρώνουν την ειρήνη στην περιοχή. Σε μια τέτοια προσπάθεια η Ελλάδα θα έχει, πιστεύω, την συμπαράσταση τόσο της Ευρωπαϊκής Ενωσης όσο και των ΗΠΑ.»

Μετά τις αρνητικές αντιδράσεις στο άρθρου του Σημίτη, ο αμερικανός υπεύθυνος τύπου της πρεσβείας, Εσέλ Ουΐλλιαμ Μουράντ, ισχυρίστηκε σε επιστολή προς τον αρχισυντάκτη ότι ο Σημίτης είχε ερμηνεύσει εσφαλμένα τις δηλώσεις του Πάιατ. Η επιστολή Μουράντ έγραφε εν μέρει:

«Διαβάζουμε το άρθρο …από τον Κώστα Σημίτη … με ιδιαίτερο σεβασμό και προσοχή, δεδομένου ότι οι πρώην πρωθυπουργοί γνωρίζουν βαθύτατα το θέμα και τις πρόσφατες ηχηρές εξαγγελίες της πολιτικής της κυβέρνησης των ΗΠΑ για τα θέματα αυτά…

»Σημειώνω εδώ ότι [το άρθρο] δεν περιγράφει με ακρίβεια την απάντηση του Πρέσβη κ. Τζέφρεϊ Πάιατ στην ερώτηση που του ετέθη κατά τη διάσκεψη αεροπορικών δυνάμεων της 15ης Μαΐου στην Ακαδημία Πολεμικών Αεροποριών, ένα γεγονός κατά το οποίο ορισμένα ΜΜΕ παρερμήνευσαν τις παρατηρήσεις του.

»Ο πρέσβης Πάιατ δεν μίλησε ποτέ για συμφωνίες που είναι εξίσου ωφέλιμες, αλλά είπε:« Σχετικά με το ζήτημα της Κυπριακής ΑΟΖ και των τουρκικών δραστηριοτήτων γεώτρησης, είδατε την πολύ γρήγορη και σαφή αντίδραση της κυβέρνησής μου μέσω του εκπροσώπου μας στην Ουάσινγκτον και ειδικότερα την έμφαση που δίνουμε στην αποφυγή προκλητικών ενεργειών και κλιμάκωσης · »Από αυτή την προοπτική … η μακροπρόθεσμη ελπίδα μας είναι ότι τα ενεργειακά ζητήματα στην Ανατολική Μεσόγειο θα πρέπει να γίνουν κινητήριος μοχλός συνεργασίας, αμοιβαίου κέρδους και όχι συγκρούσεων. Είναι πολύ σημαντικό από την άποψη αυτή ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πρότεινε ρητά τη δημιουργία λογαριασμού μεσεγγύησης έτσι ώστε όλοι οι πόροι από τις κυπριακές γεωτρήσεις να μοιράζονται ισότιμα ​​μεταξύ των κοινοτήτων».

»… Στην πραγματικότητα, τα πρώτα μέσα που ερμήνευσαν εσφαλμένα τις παρατηρήσεις του πρεσβευτή ήταν τα Pronews.gr και Pentapostagma.gr και, θα ισχυριζόμασταν, το έκαναν σκόπιμα, δεδομένης της γνωστής σύγκλισής τους με τις ρωσικές θέσεις.

»Δυστυχώς, το αφήγημα αυτό εξαπλώθηκε, παρά της πραγματικής κάλυψης που είχε από άλλα μέσα, συμπεριλαμβανομένου του Defense-Point.gr και του HellasJournal.com.

»Σας γράφω για να αποκαταστήσω την αλήθεια, έτσι ώστε οι αναγνώστες σας να έχουν το κείμενο αυτών που είπε ο πρεσβευτής σε αυτό το θέμα.»

Η εξαπόλυση κατηγοριών προς φιλο-ρωσικά ειδησεογραφικά μέσα για αυτό που ο Μουράντ χαρακτηρίζει ως ψευδές αφήγημα φαίνεται να είναι μια μορφή λεκτικής ακροβασίας. Ο Σημίτης δεν χρειαζόταν να πάρει τις πληροφορίες του από περιορισμένης αναγνωρισιμότητας ιστοσελίδες που πιθανότατα δεν έχει ποτέ ακούσει και ούτε καν αντιλήφθηκε.

Επιπλέον, ο Σημίτης δεν είναι ο μόνος, πολιτικός ή άλλου είδους προσωπικότητα, που ερμήνευσαν τα λόγια του Πάιατ με αυτόν τον τρόπο. Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για παράδειγμα, είναι πιθανό να αντελήφθη τα σχόλια του Πάιατ ως πρόθεση των ΗΠΑ να επιβάλουν στην Ελλάδα μία «συμφωνία» που θα ευνοεί την Τουρκία. Μία τέτοια αντίληψη από την πλευρά του Ερντογάν, θα τον έκανε ακόμη πιο διψασμένο για ηγεμονία στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Στην ομιλία του , ο Πάιατ ανέφερε δύο φορές τον Πομπέο ως αφεντικό του, αλλά η αίσθηση στις ελληνικές ελίτ είναι ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ – ή τουλάχιστον η πρεσβεία του στην Ελλάδα – εξακολουθεί να λειτουργεί σύμφωνα με την πολιτική και την κοσμοθεωρία του προκατόχου του Πομπέο, Τζόν Κέρι, ειδικότερα, και γενικότερα της κυβέρνησης Ομπάμα. Η αίσθηση στην Ελλάδα είναι ότι η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα δεν μεταφέρει τα μηνύματα του Τραμπ σε πολλούς τομείς, όπως η παράνομη μετανάστευση, η ισλαμική τρομοκρατία, το Ιράν και οι αμερικανικές εμπορικές διαφωνίες με την Ευρωζώνη.

Μήπως τα πρόσφατα σχόλια του Πάιατ σημαίνουν ότι οι αξιώσεις της Τουρκίας έναντι των ελληνικών και κυπριακών δικαιωμάτων γεώτρησης στην Ανατολική Μεσόγειο μπορούν να προστεθούν στον κατάλογο;

της Μαρίας Πολυζωίδου για το Gatestone Institute

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Εισάγετε το σχόλιό σας!
Παρακαλούμε εισάγετε το όνομά σας εδώ